Even een berichtje voor de nieuwsgierigen, of voor degenen die gisteren al de verslagen van vorige week hier zagen staan. Ja, ze zijn weer weg! Ik ben gistermiddag de hele middag (en een gedeelte van de avond) bezig geweest om alles incl. foto's op de site te zetten. Maar nu is afgelopen nacht de server van onze provider gecrasht. Ze maken altijd wel updates, dus die hebben ze erweer op gezet, helaas, de update was van zaterdag,..... Dus al mijn werk van gisteren is verdwenen,.... balen!
Ik zet het er vandaag allemaal wel weer op hoor, maar het is dus veel werk, nog even geduld graag!

Na een middagje werk staat alles er weer op! alleen het verhaal over de terugvlucht nog niet, want die had ik niet bewaard, dus die moet ik opnieuw schrijven,.....

Vanochtend kwam de beheerder het geld halen voor de huur van het huis en de auto, en spraken we af dat we morgen zelf wel naar de luchthaven gaan. Vandaag willen we nog een dagje naar het Washington nationale park. Maar eerst even langs de waterkant in Kralendijk gelopen, want er lag een heel mooi oud, houten zeilschip, een echte driemaster! Prachtig!

Het nationale park beslaat ongeveer 1/3 van het hele eiland, en is allemaal natuurgebied. Je hebt wel een pick up of 4wd nodig om over de onverhardde wegen te rijden. Het is er zogezegd erg natuurlijk, er is ook verder niets behalve wat strandjes, enkele zoetwaterbronnen, veel dieren en planten.

Dus een tas met eten en drinken mee, op de heenweg zijn we even langs “last bite bakery” gereden voor wat lekkere broodjes.

Tegen twaalven waren we bij de ingang van het park, en begon het schudden en rammelen,....

Maar het is allemaal zo de moeite waard! De zee aan de westkust was vandaag zeer ruw!

Prachtig om te zien hoe het de verschillende baaien inbeukt! Even verderop is het zogenaamde “blowhole”, een gat in de rotsen, waar de golven steeds tegenaan slaan, er ontstaat dan een vaccuüm in deze grot, waardoor met enige regelmaat het water er weer heel hard wordt “uitgeblazen”. Dat ging vandaag echt met enorm veel kracht!

Ondertussen kwam er een bui aangedreven, waardoor ineens de wind draaide en aantrok, waardoor de hoge golven achter ons (we stonden naar het blowhole te kijken) ineens opgepakt werden en zo tegen onze ruggen geblazen werd, hup, helemaal nat,..... Ach, je weet als je het park uitkomt ben je toch helemaal plakkerig, stoffig en vies!

Inderdaad begon het hierna ook een beetje te regenen. Toen we naar een van de zoetwaterbronnen, Pos Mangel liepen miezerde het nog wat, jammer is dan wel dat er minder vogels zijn. En heel veel muggen! Maar gelukkig wel leguanen:

Wat we nu wel veel gezien hebben zijn wara wara’s, een locale roofvogel die in de kadushi cactus nesteld.

Bijna aan het einde van de rit is Washington slagbaai, een baai, waar wat oude gebouwen staan. Hiervandaan werd vroeger het zoute geitenvlees, de aloe-pasta en andere exportproducten verscheept naar de andere eilanden, en naar Nederland.

Na ruim 3 uur waren we weer bij de ingang van het park.
 
Nog even wat drinken voor vanavond gehaald, en toen naar de luchthaven gereden om alvast in te checken voor morgen. We konden uit nog heel veel stoelen kiezen, dus ben heel benieuwd hoe vol het toestel zal zitten, zullen we eindelijk eens geluk hebben,......

Morgenochtend vanaf 11 uur kunnen we de koffers brengen, uiterlijk 2 uur moeten we door de douane.

Vanavond eten we de restjes op die we nog hebben, wat soep, tonijn, eieren, yoghurt. Daar kunnen we best op leven.

Poes is ook alweeer een paar uurtjes binnen geweest, zo gezellig! Heb haar nu even buiten gezet om haar ding te doen, ze mauwt wel weer als ze naar binnen wil!

Vanochtend wilden we snorkelen, maar allebei ergens anders, ik wilde wel weer eens naar de zoutpier, naar de grote vissen kijken, en het koraal en kleine spul op de pijlers. Fred wilde liever naar een van de noordelijke stekken, met wat meer “landschap”. Nou ja, toch maar naar het noorden gereden, naar Oil Slick Leap. Fred wilde graag van de rotsen af springen, ik ging maar voorzichtig van de ladder af, het water was sowieso erg ruw. Al heel snel kwamen we erachter dat het om te snorkelen eigenlijk te ruw was, er was heel veel golfslag, en daar was je gewoon teveel mee bezig. Geregeld werd je pijpje overspoelt, niet erg fijn. Dus zijn we er snel uitgegaan, en besloten we alsnog naar het zuiden, naar de zoutpier te rijden, grote kans dat het daar rustiger zou zijn.

Het waaide wel heel erg hard, en ook bij zoutpier stond er best veel stroming, maar geen hoge golven, dus dat was goed te doen! Vooraan ligt erg veel zand, en door de stroming was daar dan ook heel slecht zicht, wel zaten er duizenden kleine visjes! Even verderop wordt de bodem wat vaster en was er weer prima zicht. Op naar de pijlers, want daar is het te beleven, daarop zit heel veel koraal aangegroeid, waartussen allerlei kleine vissen, krabbetjes, garnaaltjes enz. zitten.



Tussen de pijlers zitten vaak grotere vissen, nu ook zagen we een wahoo en verschillende baracuda’s. Ook zaten er veel keizersvissen.

En diverse blenny’s,
 

een rock beauty,
 
enz. enz. Ik zag nog 2 zeekatten (inktvisjes) die me een tijdje aan zaten te kijken, en toen ergens van schrokken, een wolkje inkt spoten, totaal verbleekten en wegschoten. Grappig gezicht!
 
We hebben zeker weer een uur rondgezwommen en gefotografeerd, toen we terug gingen om het water uit te gaan zagen we nog een schildpad, die was net onderweg om een hapje lucht te scheppen, dus daar hebben we naar gekeken: fascinerend!

Hierna hebben we op de kant nog een tijdje naar een stel pelikanen gekeken, die af en aan de golven in doken om die kleine visjes te vangen.

Terug bij het huis hebben we alles afgespoeld en geluncht. De beheerder kwam ook nog even langs om af te spreken wanneer we zouden betalen. We mochten het huis huren voor de prijs van het appartement. De mensen die nu in het appartement zitten, doen dit alweer voor de 8^e keer, dus die wilden ze niet weigeren, vandaar dat ze ons doorgeschoven hebben.

Het appartement wordt sowieso veel vaker verhuurd dan het huis. De eigenaren schijnen as dinsdag zelf weer te komen.

Het enige nadeel is op dit moment het breekwerk in de straat, gelukkig stoppen ze ’s middags wel vroeg, maar overdag kun je jezelf vaak niet verstaan. Dus we zijn na de lunch maar weer snel “gevlucht”. Er lag wel een groot cruiseschip in de haven, dus in de stad was het heel druk, we zijn snel doorgelopen, langs de haven, de stad uit. Helemaal langs het water, bijna tot aan de grote haven gelopen, en via de weg weer terug. Doordat het zo waaide was het heerlijk om een eind te wandelen! Terug in Kralendijk hebben we bij La Papagayo wat gedronken en een krantje gelezen.

Terug thuis nog wat gelezen, journaal gekeken, en ons klaargemaakt om te gaan eten. We zijn naar Cactus Blue geweest, dat is hier schuin aan de overkant, en krijgt vaak goede kritieken. Bleek er op woensdagavond ook nog live muziek te zijn, nou ja, was niet helemaal onze stijl,.... Maar het eten was zalig, en ze maken ook heerlijke cocktails! We hebben allebei een “pink cactus” gedronken, vooraf hadden we zalige knoflookgarnalen. Oh ja, en daarvoor nog zelfgemaakte nacho’s met een salsa. Als hoofdgerecht had Fred de pasta yambalaya, met vis en een pittige saus, ik had een zalige Mahi Mahi (dolfijnvis) met rijst en groenten.

Een toetje pastte echt niet meer, dus we hebben het lekker bij een cappucino gehouden.

Thuis stond het kleine grijze poesje weer voor de deur van de studio te miauwen, dus hebben we haar maar wat aangehaald. We konden haar ook gewoon optillen, en dan kroop ze heerlijk knorrend in je nek. Eens kijken of ze mee naar binnen wil,....

In eerste instantie stond ze voor de hordeur te mauwen, maar nadat ze wat kaas had gekregen was het helemaal goed. Ze heeft de boel verkend, en installeerde zich toen heerlijk bij ons op schoot. Zo hebben we haar de hele avond beurtelings geknuffeld, wat is dat toch zalig, zo’n echte schootkat!
 
We vonden het heel gemeen om haar aan het einde van de avond weer buiten te zetten, maar gelukkig kwam toen net haar baasje thuis!

Vanochtend werden we weer op tijd gewekt door de graafmachines naast ons huis. Maar daardoor konden we wel lekker vroeg een tweede poging wagen om naar de vlindertuin te gaan. Even na negenen waren we daar. Het is een mooi aangelegde tuin, met gaas eroverheen dat de vlinders binnen houdt, maar ook het zonlicht wat filtert. In het midden is een grote vijver met heeeeel veel vissen (terwijl ze nog geen jaar geleden begonnen zijn met zo’n 20 vissen!).
 
De vlinders zijn mooi, we hebben mooie foto’s kunnen maken,
 


ook van de rupsen en poppen.



Na een uurtje zijn we weer weggegaan, en zijn we binnendoor richting Rincon gereden, langs de ruige noordkust, over de koraalrotsen heen. Langs Boca Onima, een mooie baai, en langs Piedra di Boneiru (de steen van Bonaire).

De Bonaireanen beschouwen dit als het hart (de navelstreng) van Bonaire. Als ze het eiland verlaten moeten ze ook wat van deze grond meenemen, mochten ze elders gaan sterven, dan kunnen ze deze grond onder hun kussen leggen, zodat ze toch op Bonaireaanse grond sterven,....

Naast deze rots is een kleinere rots met een kleine grot, waarvan gezegd wordt dat dieren hierheen komen om te sterven, in deze grot liggen ook allemaal botten.
 
Als je door deze grot heenkruipt ben je een echte Bonaireaan, al ben je hier niet geboren. Het was echter wel erg krap, en er zater iets teveel cactussen naar onze zin om erin te kruipen,.....

Hierna zijn we langs het Gotomeer gereden, langs Dos Pos (een zoetwaterbron). Langs de kust wenkte een Bonaireaan naar ons, hij was wezen vissen, en wilde een lift terug naar Rincon. Dus namen we hem maar mee, hij ging wel achterop de pickup zitten, in de laadbak, want hij was nat. Tegen 12en waren we in Rincon, dus een mooi excuus om bij Rose Inn wat te gaan eten. Volgens ons krijg je hier het beste locale eten op het eiland. Fred had de runderstoofpot en ik een heerlijke gebakken vis, uiteraard met fungi (maismeelpap met pompoen), een stuk kleefrijst met bruine suiker en pinda’s en gebakken banaan (plataan). Zalig! Grappig is ook om te zien hoe de vrouwen dit reataurant runnen en de mannen eromheen wat hulpeloos zijn, en als het zo uitkomt volkomen door de vrouwen genegeerd worden, hoe ze ook hun best doen,...... En dan het gemopper daarom, natuurlijk!

Nadat we uitgegeten waren begon het erg te regenen, en was het ook heel erg bewolkt! We zijn rustig aan terug naar huis gereden, en de rest van de middag is het zo’n beetje bewolkt gebleven, en regende het af en aan.

Vanavond zijn we weer naar Gibi gegaan om daar te eten. Gibi vertelde dat Josie en Alan Estril in ieder geval ook zouden komen, evenals Ed en Liz, de laatsten hebben een Inn op Bonaire, en hen hebben we al 2 keer eerder ontmoet. Al deze mensen zijn van Bonaire Talk, een internetforum, en die ken ik op die manier ook al een jaar of 6. Leuk om deze mensen (weer) te zien! Liz vertelde ook dat Mary Mueller op het eiland is en zou komen, ook leuk, die ken ik ook al heel lang, maar we liepen elkaar altijd mis op Bonaire. Het was een heerlijk gezellige avond, en het bleek dat we ook Josie al eens heel kort hadden gezien. Er was ook nog een Nederlands stel die wat kwamen drinken ter ere van Gibi’s verjaardag! Hem (Jan) hadden we ook al eens bij Gibi gezien, zij wonen 6 maanden per jaar op Bonaire, en 6 maanden in Nederland (hm, lijkt me wel wat,...). Als toetje was er een heerlijke verjaardagstaart ter ere van Gibi’s verjaardag, dus moest er ook gezongen worden!

We hebben hartelijk afscheid genomen van iedereen en Gibi (en onszelf!) maar beloofd dat we volgend jaar weer komen!

Vanochtend zijn we vroeg opgestaan, want we wilden naar de vlindertuin. Volgens ons boekje zou die ook op maandag open zijn, en zou je vroeg in de ochtend de meeste vlinders zien. Helaas, daar aangekomen stond op het bordje dat ze maandags gesloten waren,....

Dan maar doorgereden naar Lac Cai, we waren toch al halverwege! Het was lekker rustig, en we zagen dan ook veel flamingo’s en reigers. Helaas zijn de flamingo’s erg schuw. Zolang je in de auto zit, is er niets aan de hand, maar als je eruit stapt om ze iets dichterbij te zien/fotograferen, lopen of vliegen ze weg. Ach, zo hebben we wel wat foto’s van vliegende flamingo’s kunnen maken, ziet er altijd erg mooi uit!

Hierna zijn we terug gereden naar Kralendijk, even wat getankt en nog wat gewinkeld. We waren eigenlijk op zoek naar een “bon bini” (welkom) bordje van drijfhout, maar konden het nergens vinden. Toen liepen we langs het huis van Jenny, een Bonaireaanse artiste, die in en rond haar tuin allerlei zelfgemaakte poppen en kunstwerken heeft staan.
 
Echt heel apart, zij stelt haar tuin open voor iedereen, en verkoopt ook wat van haar kunst. Daar maar eens kijken, en idd, zij had wat we zochten! Ook haar tuin is heel apart, een grote uitdragerij, maar ook mooi, en grappig! Er lopen wat flamingo’s rond,
 

diverse schildpadden en wat vogels. Het schild van de landschildpadden had ze ook beschilderd met wat bloemen,....

Ook had ze op de muur rondom de tuin prachtige muurschilderingen gemaakt,
 
er was een bethlehem voorstelling (Maria, Jozef en een kindje in de kribbe), enz. enz. Je kunt het zo gek niet bedenken.

Zelf is ze ook behoorlijk excentriek, maar heel erg aardig. We hebben een mooi “bon bini” bordje gekocht!

Hierna zijn we terug naar huis gegaan, want we hadden niet echt ontbeten. Dus maar even uitgebreid geluncht, gekookte en gebakken eitjes erbij,....

Helaas kwamen ze toen weer met de drilboor aanzetten om het asvalt te verwijderen, dus toen hebben wij ons boeltje (en boeken) gepakt en zijn naar Windsock gereden, het strandje bij de luchthaven. Daar hebben we lekker gezond, Fred heeft wat gesnorkeld en uiteraard gelezen. Helaas begon het aan het einde van de middag steeds meer te betrekken, en op een gegeven moment werd het wel erg donker, de wind trok aan, en ik rook de regen al.

Dus toen hebben we ons boeltje opgepakt, even gepind bij het vliegveld en een paar boodschapjes gedaan bij Warehouse (daar is het nu echt continue druk!).

We waren maar net binnen in huis toen de bui losbarstte! Dan is het wel fijn als je overdekte terassen hebt, kun je toch buiten zitten!

Overigens zat er vanmiddag een grijze poes voor de studio, die rende niet direct weg,....

Vanavond eten we kip siam, lekker makkelijk uit een pakje van knorr,.....